cabu, el: sust. Parte [per onde entama o acaba un oxetu allargáu, un sitiu]. 2 Tira [vexetal onde s’enriestra’l maíz]. 3 Pelu [de la clina de les caballeríes]. 4 Cuerda, gordón, filu. 5 Cuerda [que s’emplega nes embarcaciones p’afitar les veles, p’atar les redes, p’amarrar la llancha al muelle]. 6 Pedazu [del mazu de tripa salao pa facer embutíos]. 7 Mangu, asa. 8 Trozu de tierra [qu’entra na mar]. 9 Fogaza [que se va meter en fornu]. 10 Animal domésticu del xéneru Ovis. 11 pl. Restos [que queden dempués de peñerar trigu, centén]. || Al cabu, al final. 2 Al final de la vida. || Al cabu de, enteráu de. || Al cabu de [un tiempu, una selmana], dempués de pasar [un tiempu, una selmana]. || Al cabu la calle, arruináu, probe. 2 Enteráu [de tolo rellacionao con un asuntu]. 3 Solucionáu, termináu, arregláu [un asuntu]. 4 Llibre [d’un trabayu, d’un encargu]. 5 Ensin precisar más nada. || Al cabu y al cantu, *espresión qu’introduz un enunciáu apoyando daqué dicho con anterioridá. || Al cabu y al fin, *espresión qu’introduz un enunciáu apoyando daqué dicho con anterioridá. || Al fin y al cabu, *espresión qu’introduz un enunciáu apoyando daqué dicho con anterioridá. Déxalu que vaya, al fin y al cabu yá ye mayor. || Atar cabos, rellacionar datos, noticies [p’aclarar daqué]. || Cabu d’añu, cabudañu. || Cabu de mar, Pachygrapsus marmoratus, crustaceu marín [de pates anches y color escuro, que cuerre mui rápido]. || Cabu del mundu, parte más gorda del intestín [de los animales]. 2 Sitiu remotu, perlloñe. || Cabu sueltu, asuntu ensin aclarar, ensin resolver. || De cabu a rabu, dafechu, ensin dexar nada. || Nel cabu, al final de la vida. || Pa cabu, p’acabar. || Tener al cabu la llingua [daqué], tar p’acordase de [una pallabra].