tarabicar: v. Atrancar [con tarabica]. 2 Asentar mal en suelu [una mesa, una siella]. Esa mesa tarabica, pon-y un forru. 3 Comer [apriesa daqué]. Tarabicó’l platu fabes nun minutu. 4 Marafundiar, gastar [munchu dineru, munches riqueces de mala manera]. 5 Cortar [de raíz daqué]. Tarabicó l’árbol qu’había en patiu. 6 Cutir [daqué repetíes vegaes]. 7 Pegar, dar [al andar con daqué que torga’l pasu]. 8 Peracabar [daqué], desaniciar [daqué]. 9 fam. Tarazar, estrozar. Nun crucies la cai, que te tarabica’l coche.