santu, -a, -o: ax. Que ta dedicáu a Dios, al cultu divín [un sitiu, una cosa]. 2 Enllenu de virtúes cristianes. Fai una vida santa. 3 Que merez munchu respetu. Eso pa min ye santo. 4 Mui bona, de cualidaes morales peraltes [una persona]. 5 Que sigue al Domingu de Ramos [un día, una selmana]. 6 fam. *Espresión qu’acompaña a un sustantivu pa reforcialu, pa da-y más énfasis. ¿Tovía vien con eses santes alpargates? || Barru santo, sustancia mineral [compuesto de silicatu d’aluminiu pa facer boles o figurines]. || Campu santu, cementeriu. || Cardu santu, Carduus carlinoides, planta [perespinosa de flores blanques o arrosaes]. || Día santu, día de fiesta relixosa. || Espíritu santu, tercera persona de la Santísima Trinidá na relixón católica. || Santa compaña, güestia, procesión [nocherniega d’almes en pena]. || Santos óleos, sagramentu [que se da a un enfermu, a una persona que ta morriendo]. || Santu oleu, sagramentu [que se da a un enfermu, a una persona que ta morriendo]. || Santu padre, Papa. || Virxe santa, *espresión que s’usa p’amosar sorpresa, almiración. || Y santa compaña, *espresión que s’emplega pa contestar un saludu. || Y santes pascues, *espresión que se diz pa rematar daqué que se propón como remediu.