menos: alv. Nuna cantidá o númberu menor. Prestóme menos esi llibru. 2 Tampoco. El nun lo sabe y yo menos. || A menos, a una situación peor [económica o socialmente]. Desque morrió la ma, la casa vieno a menos. 2 A descreitu, a desprestixu. Tien a menos dir ella a buscalo. || De menos, en falta. 2 Nuna cantidá o númberu menor. Traxo seis llitros de menos. || Echar de menos [daqué] o a [daquién], sentir la falta de [daqué o daquién por nun lu tener cerca, por nun tar onde s’esperaba, por necesitalu]. Echo de menos un reló na cocina. Echaba muncho de menos a la fía. || Facer de menos, despreciar, tratar peor qu’a otru. || Más o menos, aproximao, d’una manera aproximada. || Menos mal, *espresión que s’emplega p’amosar satisfaición por daqué que pasa. || Nada menos (que), *espresión cola que se da a entender que lo que se diz ye importante. || Nin muncho menos, *espresión cola que se niega daqué.