fe, la: sust. Confianza, enfotu [en daqué o daquién]. 2 Virtú [que consiste en creyer nos preceutos d’una doctrina relixosa]. 3 Creyencia, conxuntu de creyencies [nun ideariu]. 4 Testimoniu [de qu’una cosa ye verdá]. 5 Documentu [que certifica daqué]. 6 Intención [bona o mala]. || Artículu de fe, verdá que s’acepta ensin posibilidá de negala al profesar una fe. || Dar fe de [daqué] o de [daquién], asegurar que se vio, que se conoz [daqué]. 2 Responder por [daqué o daquién]. || De mala fe, con maldá. || Mala fe, mala intención. 2 Maldá.