corte, el: sust. Aición y efeutu de cortar o cortase. 2 Capacidá pa cortar. Esti cuchiellu tien más corte que los del ferreru. 3 Borde [cortante d’una ferramienta]. 4 Oxetu [que s’emplega pa cortar]. 5 Llámina [de fierro, de metal suxeta a un mangu y con un borde que corta]. 6 Abertura o marca [que queda al cortar daqué]. 7 Cimblu, llinia [que formen les puntos más altos d’una peña]. 8 Parte cabera [per onde avanza la galería d’una mina]. 9 Pedazu [de tela del que se saca una prenda de vistir]. Cómprame un corte pa una falda. 10 Aspeutu, manera d’apaecer o presentase a la vista, al ánimu [una cosa, una persona]. Tien un corte fatu que nun se llambe. 11 Tayada [de xeláu que se mete ente dos galletes de barquillu]. || Corte de manga, xestu que se fai poniendo una mano nel brazu contrariu dobláu, cola intención d’insultar, d’ofender. || Dar un corte de manga [a daqué o a daquién], fam. nun atender más [a daqué o a daquién que cafia, que molesta]. || De corte, que se corta en tayaes pa vender [un pexe, el xeláu]. Vete a la plaza y mira a ver si hai abadexu de corte. Quier más pescáu de corte que d’eso otro menudo. || Facer un corte de manga [a daqué o a daquién], nun atender más [a daqué o a daquién que cafia, que molesta]. || Mandar un corte manga [a daquién o a daqué], nun atender más [a daqué o a daquién que cafia, que molesta]. || Pala (de) corte, aperiu [que se compón d’un mangu y una pieza de fierro trapezoidal formando ángulu que s’usa pa cavar]. || Yerba del corte, planta [de fueyes pequeñes y gordes que s’usa pa curar mancadures].