vuelu, el: sust. Aición y efeutu de volar. 2 Espaciu [que se percuerre volando]. 3 Cantidá [de tela fruncío que tien un vistíu, unes cortines]. 4 Efeutu [que produz un corte acampanáu, un frunce na tela]. 5 Golpe [de los que que se da na peñera pa llimpiar el granu]. || A vuelu, espardiendo puñaos de grana al aire [semar]. 2 Ensin escoyer, ensin pensalo. 3 Apriesa y ensin orde [pa llamar l’atención tocar les campanes]. || Al vuelu, rápidamente, pronto. Esti neñu agárrales al vuelu. || Llevantar el vuelu, entamar a volar. 2 fam. Entamar a alicar [d’una malura, d’una esmolición]. 3 fam. Entamar a vivir por ún mesmu.