vez, la: sust. Ocasión, momentu. Ye la cuarta vez que te lo digo. 2 [Nuna] ocasión. ¡Cuántes veces me tengo acordao d’eso! 3 Momentu [cuando siguiendo un orde, toca facer daqué]. || A la vez, al mesmu tiempu. || De [dos, tres, cuatro] veces, con paraes. || De cuando en vez, con poca frecuencia, cada ciertu tiempu. || De vez en cuando, con poca frecuencia, cada ciertu tiempu. || De vez en vez, con poca frecuencia, cada ciertu tiempu. || D’una vez, dafechu, con una sola aición. El culín de sidra hai que bebelu d’una vez. 2 De siguío, ensin paraes. Púnxime con arremangu d’una vez y quitélo too d’en mediu. 3 Yá, por fin. Contesta d’una vez. || (Ello) yera una vez, *espresión que sirve pa entamar una narración y que equival a n’otru tiempu. || En [dos, tres, cuatro] veces, con paraes. Fixi la cama en tres veces. || En vez [de daqué o de daquién], en sustitución [de daqué o de daquién]. En vez d’andar folgando podíes trabayar daqué. En vez de Carmen vien Tina.