riegu, el: sust. Aición y efeutu de regar. 2 Abertura [allargada nuna superficie]. 3 Abertura [allargada que se fai na tierra col aráu, cola fesoria pa semar]. 4 Conxuntu [de plantes semaes en filera]. 5 Corriente [d’agua que se tresllada d’un sitiu a otru per un calce]. 6 Calce [per onde cuerre una corriente d’agua]. 7 fam. Espaciu [qu’hai ente medies de les dos tetes]. || A (el) riegu, dientro d’unes llendes de comportamientu. 2 Echando la semiente en riegu [semar]. || Andar al riegu, guiar la pareya pel riegu [al llabrar]. || Boca de riegu, cañu [onde s’amiesta una manguera de riegu]. || Cantu (de) el riegu, parte superior del sucu [d’una tierra]. || En riegu, dientro d’unes llendes de comportamientu establecíes. 2 Metiendo la semiente nel riegu [semar]. || Pel riegu, dientro d’unes llendes de comportamientu. || Salir del riegu, tar fuera d’unes llendes determinaes de comportamientu. 2 Perder la calma, enfadase.