Diccionariu

Diccionariu de la Llingua Asturiana (DALLA)

Busca cenciella

Busca avanzada per pallabres

Si hai más de 500 resultaos tien d'axustar la consulta.

Busca avanzada per definición

Si hai más de 500 resultaos tien d'axustar la consulta.

Resultaos


oreya, la: sust. Parte [saliente de les dos que tien l’home y dellos animales a los llaos de la cabeza, que protexe los muérganos del oyíu]. 2 Sentíu del oyíu. Esti rapaz tien muncha oreya. 3 Pieza [que sobresal del aráu y val pa voltiar la tierra qu’abre la reya]. 4 Saliente [de la parte central y d’abaxo del xugu]. 5 Muezca [na parte delantera del piértigu del carru onde se suxeten les cornales]. 6 Tornu o pieza [de madera que traviesa la parte delantera del piértigu del carru onde s’aten les cornales, la cadena d’acuartar]. 7 Tracalexa, palu [del molín qu’apoya na muela d’arriba y que col movimientu cimbla faciendo cayer el granu de la canaleta]. 8 Pina [pa xubir o pa baxar la inera del molín]. 9 Saliente [llateral de la trabanca per onde encaxa col poste de la galería minera]. 10 Filera [de piedres que sobresalen na parte d’arriba de la puerta’l fornu]. 11 Saliente [de los cuatro que tien la yuncla]. 12 Pieza o saliente [per fuera del calderu onde engancha l’asa]. || A la oreya, en voz baxo [falar, dicir daqué]. || A oreya de mulu, navegando con una vela a babor y otra a estribor p’aprovechar bien l’aire. || Agachar les oreyes, fam. aceptar daqué que primero nun se quier. || Atapar les oreyes, fam. nun facer nengún casu. || Cambiar el rabu poles oreyes, fam. sustituyir daqué por dalgo que ye peor. || Chincar la oreya, moyar un deu con babaya y tocar la oreya del otru [como señal de retu pa entamar una amarraza]. || Coles oreyes encoyíes, fam. avergonzáu. 2 Dexando d’intervenir en daqué [por vergüenza]. 3 Aceptando daqué que nun gusta, que nun se quier [nuna reña, nun discutiniu]. || Coles oreyes gaches, fam. avergonzáu. 2 Dexando d’intervenir en daqué [por vergüenza]. 3 Aceptando daqué que nun gusta, que nun se quier [nuna reña, nun discutiniu]. || Como la oreya d’un rabu, fam. mui [pequeñu, ruin]. || Dar la oreya a torcer, fam. dexar de ser contrariu a una opinión, a un pidimientu. || De la oreya chica, fam. de pocu dineru, de pocu nivel social. || D’oreya, oyendo, escuchando. || D’oreya a oreya, fam. muncho, cola boca perabierta [rir, sonrir]. || Duru d’oreya, sordu, qu’oye mal. || Enseñar la oreya, fam. dexar ver les verdaderes intenciones ensin querer. || Entrar per una oreya y salir pela otra, fam. nun importar nada un asuntu [a daquién]. || Esconder la oreya, azorramplar, facese’l desentendíu. Nun escuendas la oreya que sabemos que fuisti tu. || Oreya de la virxe, cáscara de la ostra. || Oreya de sapu, Umbilicus rupestris, planta [que tien la fueya arredondiao y carnoso]. || Ponese roxes les oreyes [a daquién], fam. dar la impresión [a daquién] de que va pasar dalgo. || Tener la mosca tres de la oreya, fam. desconfiar, albidrar un engañu que ta atapecíu. || Tirar de les oreyes [a daquién], fam. dexar claro [a daquién] lo que fizo mal pa que se corrixa. || Ver les oreyes al llobu, fam. dase cuenta de que se ta nuna situación peligrosa, difícil. Cuando llega mayu ve les oreyes al llobu y ponse a estudiar. || Vese la oreya [a daquién], notáse-y [a daquién] les sos intenciones males, retorcíes.