nacionalidá, la: sust. Condición de ser [d’una nación]. 2 Entidá [política soberana, reconocida internacionalmente, que gobierna una coleutividá y un territoriu]. 3 Territoriu [alministráu polos muérganos de gobiernu d’un país soberanu]. 4 Población, conxuntu de persones [que comparten unes mesmes carauterístiques sociales, históriques, económiques, relixoses, culturales, llingüístiques que puen tener reflexu n’instituciones polítiques propies].