llover: v. Cayer agua de les nubes. 2 Entrar agua pel teyáu [nun edificiu]. t. prnl. Lluéve-y na cocina, tien que reteyar. Nesa casa lluévese. 3 Cayer o llegar [daqué en cantidá grande]. Lloviéron-y crítiques per tolos llaos. || Dir (a) facer llover, fam. *espresión que se diz cuando una persona cafia o repuna muncho, pa que dexe tar tranquilu a ún. || Llover en bisbera, cayer agua abondo de les nubes formando chorros continuos al cayer de los teyaos. || Mandar a facer llover, fam. *espresión que se diz cuando una persona cafia o repuna muncho, pa que dexe tar tranquilu a ún. || Unviar a facer llover, fam. *espresión que se diz cuando una persona cafia o repuna muncho, pa que dexe tar tranquilu a ún.