llocu, -a, -o: ax. Que perdió la razón, el xacíu, les facultaes mentales. 2 Desesperáu, ensin paciencia. Estos críos vuélvenme llocu. Toi lloca faciendo’l trabayu, nun m’acaba de salir. 3 Que diz o fai les coses ensin pensar, ensin ver los peligros. 4 Que funciona mal [un mecanismu, un aparatu]. Esta tuerca ta lloca, nun apierta. || Cabra lloca, persona [ensin chapeta, ensin xacíu]. || Casa (de) llocos, manicomiu. 2 fam. Empresa, asociación, institución [mal organizada, que funciona mui mal]. || Viruela la lloca, enfermedá [contaxosa que se manifiesta con vexigues pequeñes que salen per tol cuerpu].