gracia, la: sust. Beneficiu [que concede una divinidá]. 2 Amabilidá [que tien una persona pa tratar a los demás]. 3 Estáu d’ánimu [afayadizu pa facer les coses]. Güei nun tengo gracia pa facer nada. 4 Arte, capacidá [pa facer bien les coses]. Esta rapaza nun tien gracia nesi trabayu. 5 Capacidá [pa movese con soltura, con elegancia]. ¡Si tuviera gracia p’andar! 6 Conxuntu de carauterístiques [de daqué o daquién que faen rir]. Aquella película sí que tenía gracia. 7 Dichu o fechu [que fai rir]. Contó unes cuantes gracies. 8 Xestu o pasu [primeru de los que da un neñu cuando entama a andar, a movese]. 9 Allegría, bon humor. La gracia de María ayúdalu muncho. 10 Favor, bien [que se fai]. Diendo a buscate en coche vaya gracia que te fizo. 11 Canción [popular]. 12 Fía [de les tres de Venus con poder pa conceder dones divinos]. 13 pl. *Espresión que s’emplega p’agradecer [daqué]. || Dar gracia a [daquién], ser amable con [daquién]. || Dar gracies (que), conformase al nun pasar daqué malo que s’esperaba, que podía ocurrir. || Dar les gracies, agradecer [daqué] con pallabres. || Facer gracia, prestar, producir sensación de satisfaición [daqué o daquién]. 2 Facer rir [daqué o daquién]. || Golpe de gracia, puñetazu, tiru [col que s’acaba de matar a daquién]. 2 Fechu, socesu dolorosu [que llega dempués de munches desgracies, cuando yá nun se pue más]. || Gracies a, *espresión que s’emplega p’agradecer l’ayuda, la intervención positiva de daqué o daquién. || Gracies a Dios, *espresión que s’emplega cuando nun pasa daqué malo que s’esperaba, que podía ocurrir. || Gracies que, *espresión que s’emplega cuando nun pasa daqué malo que s’esperaba, que podía ocurrir. || Rir la gracia [a daquién], permitir que [daquién] faga, diga lo que quiera. || Rir les gracies [a daquién], permitir que [daquién] faga, diga lo que quiera. || Tiru (de) gracia, tiru [col que s’acaba de matar a daquién]. || Y gracies (que), *espresión que s’emplega cuando nun pasa daqué que s’esperaba, que podía ocurrir.