flaire, el: sust. Home [que pertenez a una orde relixosa]. 2 Senecio vulgaris, cardeña, planta [de flores marielles con forma de tubu]. t. pl. 3 [Tipu de] pulgón verde. 4 [Tipu de] grillu [d’ales blanques]. 5 [Tipu de] tábanu [pequeñu]. 6 Granu [de maíz calentáu y españáu]. 7 Cúcara [del carbayu]. || Camisa (de) el flaire, planta [de flores blanques con pintes]. || Coyón de flaire, [tipu de] ciruela. || Docena del flaire, fam. conxuntu de trece unidaes. || Facer la boca un flaire, *espresión cola que se da a entender que daquién pide demasiao. A esti rapacín paez que-y fixo la boca un flaire qué pidión ye. || Flaires amarraos, vainiques [mui anches] que tienen los filos amarraos pela metá. || Flaires ataos, vainiques [mui anches] que tienen los filos amarraos pela metá. || Grillu flaire, inseutu ortópteru [coles ales d’alantre blanques].