esprecetar: v. Facer que [daquién] pierda la paciencia, el sosiegu. Esprecetólu al dicir aquello. 2 Refunfuñar, reburdiar [daquién cuando nun ta conforme colo que se manda]. Nun esprecetes qu’has facelo igual. 3 Criticar, falar mal de [daqué o daquién]. 4 prnl. Perder [daquién] la paciencia, el sosiegu. Nun t’esprecetes tanto y ten calma.