enfotar: v. Azuzañar, isar [a un perru]. 2 prnl. Tar seguru del comportamientu [de daquién], de la eficacia [de daqué]. Nun t’enfotes de quien t’empondera tanto. Enfotástite nél y asina te salió’l negociu. 3 prnl. Basase, asegurase [en daqué o daquién pa facer una cosa]. ¿En qué t’enfotasti pa dicir lo que dices? 4 prnl. Aporfiar, dicir o facer [daqué con insistencia al envís de llogralo].