cama, la: sust. Mueble [formáu por un armazón con metálicu, colchón, que s’emplega pa echase]. 2 Armazón [de madera, de fierro que sostién el colchón onde s’echen les persones]. 3 Sitiu [preparáu na corte, na cabaña con fueya, con árgoma pa que s’eche’l ganáu]. 4 Mullíu [que se pon nes cortes, nes cabañes pa que s’eche’l ganáu]. 5 Señal [que dexa’l cuerpu d’una persona, d’un animal na yerba, na nieve, nel colchón, dempués d’echase]. 6 Güecu [que se fai na carga de yerba d’un carru, pa que la pareya puea tirar meyor]. 7 Base [fecha con raxes, con encames nuna parede, nuna muria p’asentar nella una piedra grande]. 8 Porción [de daqué que s’estiende de manera más o menos uniforme alredor de daqué, enriba d’otro]. 9 Sitiu [amañosu onde reposen les fogaces, les rosques, enantes de meteles en fornu]. || A la cama, a dormir. 2 Pa tener rellación sexual. || Cama redonda, axuntanza [de persones echaes a dormir nun mesmu sitiu]. || Coche cama, vagón [d’un tren con sitios preparaos pa echase]. || Dar cama, apilancar, entornase [un vehículu, un recipiente]. 2 Dexar dormir na propia casa. 3 Agospiar, dar agospiu. || De cama, con una enfermedá qu’obliga a tar echáu. || Facer la cama, preparar una traición, un engañu [a daquién]. 2 Molestar o fadiar [a daquién pa que marche]. || Moza de cama, puta. || Pa la cama, a dormir. 2 Pa tener rellación sexual.