caleya, la: sust. Espaciu [allargáu qu’hai ente les cases d’un pueblu y que val pa dir d’un llau a otru]. 2 Camín [d’aldea o de monte]. 3 Terrenu [que ta delantre o alredor d’una casa nun pueblu]. 4 Barriu, grupu [de cases d’un pueblu]. 5 Conxuntu [de cases que formen un espaciu allargáu]. 6 Xente [que vive nun barriu, nun grupu de cases]. 7 fam. Calle [estrecha y curtia o en mal estáu d’una ciudá, d’un pueblu]. || Abogáu de caleyes, fam. persona [con pocu xacíu que defende mal una causa]. || Pitu (de) caleya, pitu [que se cría llibre y que tien una carne mui apreciao]. || Poner como una caleya mal llavada [a daquién], fam. tratar mal [a daquién] insultándolu, reñéndolu.