bultu, el: sust. Saliente [arredondiáu qu’abulta nuna superficie plana, na piel]. 2 Paquete o maleta [que se lleva nos viaxes, que s’unvia]. 3 Cosa [de forma poco clara que se ve y nun s’acierta a saber qué ye]. 4 Montonáu, cantidá [grande de daqué]. 5 fam. Persona [inútil que fai les coses mal y estorba]. 6 fam. Persona [necia, testerona]. 7 fam. Persona [vaga, folganzana]. || A (el) bultu, ensin pensar. 2 Ensin preparar primero [dalgo que se fai, que se diz]. || Esconder el bultu, llibrase, safase. 2 Facer por pasar desapercibíu. || Facer bultu, ocupar sitiu, dando la impresión de [más] cantidá. || Santín de bultu, imaxe tallada d’un santu.