asemeyanza, l’(a): sust. Cualidá d’asemeyáu. 2 Aspeutu o conxuntu d’aspeutos [que faen que delles persones o coses s’asemeyen ente elles]. || A asemeyanza de [daqué] o de [daquién], de mou asemeyáu a [daqué] o a [daquién]. 2 Buscando asemeyase a [daqué] o a [daquién].