alvertir: v. Ser consciente de [daqué]. Alvertí que taba enfadáu. 2 Facer tener conocencia de [daqué con adelantu o prevención]. Alviérte-y que’l domingu nun tamos. 3 Dicir a [daquién con enfotu que faga o dexe de facer daqué]. 4 prnl. Ocurrise, ser la idea de [daquién]. Naquel momentu nun se m’alvertía nada qué dicir.