aguantar: v. Facer l’aición de [daqué rápido, apriesa]. Aguanta que ye tarde y nun llegamos. Nun aguantes tanto que nun somos a pescate. 2 Sostener, tener [por daqué o daquién]. Tienes qu’aguantar esta tabla pa que nun caiga. 3 Tener paciencia, calma pa con [daqué o daquién cafiante, molestu]. Yá cansamos d’aguantalu tola tarde. 4 Pasar per [una situación mala], per [unes circunstancies que nun gusten ensin poder reaicionar en contra]. Aguantó que lu insultaren ensin chistar. 5 Siguir en bones condiciones teniendo escontra [una dificultá, una calamidá]. Esi barcu aguanta bien el temporal. 6 Ser a llevar el ritmu de [otra persona nun trabayu, al andar]. 7 Tar un tiempu [ensin estrozase]. Esta comida aguantaráte cinco díes. 8 Tar [un tiempu] ensin facer l’aición de [daqué, cola gana de daqué]. Aguantó la risa hasta que salieron de la tienda. Aguanta la gana mexar, que yá llegamos. 9 Ponese [a facer daqué] con [más] intensidá. Aguantó a llover. 10 Fastidiase, sufrir un perxuiciu. t. prnl. Si caísti, aguántate. || Aguantar mecha, fam. tener paciencia, calma pa con daqué o daquién. 2 Pasar per una situación mala, per unes circunstancies que nun gusten ensin poder reaicionar en contra.