abangar: v. Dexar de tener o tar derecha [una persona, un animal, una cosa] al salir de la llinia reuta una parte de so. t. prnl. Abangó l’espinazu. Esa flor abanga como un cayáu. ¡Mira cómo s’abanga esa vaca! 2 Facer que dexe de tar derecha [una persona, un animal, una cosa] al salir de la llinia reuta. Abángame esi cañón pa coyer les ablanes.